HISTORIAS PARA SAMAÍN


Cando o rapaz saíu da cociña encontrouse cunha risa malévola…Na parede estaba pintado: “TI SERÁS O SEGUINTE”. Dirixiuse á porta e atopou nela un individuo con careta…
Ao espertar atopouse na cama empapado en suor. Todo fora un soño, pero…¡a pintada seguía alí!

FRANCISCO BLANCO (3ºESO A)



Era robusto e tiña a pelaxe abundante e negra como o carbón. Os seus ollos eran dunha cor encarnada brillante…Fun dando pasos, consciente de que, se agora me puña a correr, coas pernas paralizadas como tiña, caería apenas comezase a moverme...

Sentín outro ruxido que fixo tremer o chan…Espertei suando e tremendo coma unha folla…


JANET MONTEIRO (3º ESO A)







Foi entón cando comecei a decatarme de que estraños ruídos proviñan de toda a casa. Baixei. A porta estaba aberta. Cerreina de contado. Unha man tocoume o ombreiro!. Tentei mirar quen era. Só puiden ver unha luva de cor negra. Non me puiden virar…
O terror invadiume o corpo.

NATALIA RODRÍGUEZ (3º ESOB)



Aínda despois de pasar moitos anos, ninguén se atreveu a comprar aquela casa. Mercouna unha familia, vendo o seu baixo prezo. Declararon non poder baixar nunca ao soto, porque ao facelo, comezaban a sentir frío
e a sensación de seren perseguidos por alguén…No xardín ás tres da mañá sempre
se escoita a mesma risa macabra…
O espectro daquela muller dá voltas pola habitación, chora en silencio e a súa risa trasfórmase nun laio de rabia.



DÉBORA (3º ESO A)






...E alá fomos. María era moi valente
e eu trataba de dar a mesma impresión, pero, claramente, estaba a piques de chorar. De súpeto escoitei falar a un home …era a radio!...Acendérase soa!!! Eu xa non sabía se saír correndo…Permanecín quedo, pero cando me recuperei …oíno!, oín a Lois. Xúroo! Sentín unha mistura entre medo e humidade.

LÍA PEREIRA (3º ESO A)




O vento movía as follas das árbores que facían un son moi agudo, coma cando un asubía . De repente quen aparece non é Xosé senón un morcego negro con ás enormes . Jacob quedou petrificado sen saber que facer…
De súpeto sentiu aqueles dentes brancos afiados coma coitelos e dende aquela Jacob convertérase en vampiro e nas noites de Samaín sae a chucharlle o sangue a todos os que estean no monte.

DAYNÉ SÁNCHEZ ( 3º ESO A)













Camiñamos moi decididos, pero ao chegar alí un frío arrepiante empezou a pórnos a pel de galiña. Algo malo ía pasar. Decidimos liscar, pero a sorpresa foi que ao fondo do camiño polo que tiñamos que saír, había un ser estraño, grande e agochado. Eu batía os dentes
e Laura non paraba de chorar.
De repente o vulto levantouse e díxonos:

“Tranquilos nenos, que somos nós!!!”


MARTA VÁZQUEZ DACAL (4º ESO A)


Na noite de samaín os adultos apagaban as luces e agardaban a que a noite volvese a tocarlles o lombo. E a quen lle tocase é que ía morrer nese mesmo ano. Esa noite era especial. A xente tentaba vestirse de xeito fúnebre para evitar a atención da morte….

JOEL LOVELLE SEOANE ( 4º ESO B)



A néboa comezaba a esvaecerse nese lado da casa e puiden ver aos lobos fitando cara a min e salivando ao ulir a súa próxima comida. Sorrinlles e eles en resposta alzaron o volume dos seus ouveos en compenetración tal que semellaban a orquestra dirixida pola batuta
dun director.
LUCÍA GARCÍA SURRIBAS (4º ESO A)